νεκυία
νεκυία ou mieux νέκυια, ας (ἡ)
1 sacrifice pour l’évocation des morts, titre du 11e chant de l’Odyssée, DS. 4, 39 ; Plut. M. 740e ; Luc. Nigr. 30 ||
2 évocation des morts, Hdn 4, 12, 8.
Étym. νέκυς.
νεκυία, ἡ, od. richtiger, Eust., νέκυια, fem. zu νέκυς, Titel des 11. Gesanges der Odyssee, Totenopfer, durch welches man die Seelen der Abgeschiedenen aus der Unterwelt heraufbeschwört, um sie zu befragen, also wie νεκυομαντεία, Hdn. 4.12.4 νεκυίᾳ χρησάμενον μαθεῖν περὶ τοῦ τέλους τοῦ βίου, vgl. DS. 4.39 ; Plut. de aud. p. 2 M ; Luc. Nigr. 30 auch = Totensühne. – Vgl. Lobeck Phryn. 494.
ἐπικαλοῦμαί σε ... ἀρκυία, ν., ῾E[ρ]μῆ, Ἑκάτ[η
te invoco a ti, que tiendes la red, diosa de los muertos, Hermes, Hécate
ἄλκυια θεά, ν. ... σπεῦδε τάχιστα
diosa que tiendes la red, diosa de los muertos, apresúrate rápidamente