ναυκληρία

ναυκληρ-ία, ἡ,

• life and calling of a ναύκληρος, ship-owning, Lys. 6.19, Pl. Lg. 643e, Arist. Pol. 1258b22, etc.: in pl., And. 1.137, Vett.Val. 73.6.
• • • 2 poet., voyage, S. Fr. 143, E. Alc. 112 (lyr.).
    • 3 adventure, enterprise, Id. Med. 527.
  • II ship, Id. Hel. 1519, Plu. Util. 2.87a.

ναυκληρία, ἡ, das Amt, Geschäft des ναύκληρος, Reederei, εἴς τε καπηλείας καὶ ναυκληρίας, Plat. Legg. I.643e ; ναυκληρίᾳ ἐπιθέμενοι, Lys. 6.19. – Uebh. Schifffahrt, Soph. frg. 151 ; Eur. Alc. 258 u. öfter ; das Schiff des ναύκληρος, Alc. 110.

ναυκληρία, ἡ, from ναύκληρος

• • Ia seafaring life, ship-owning, Arist.
  • • 2poet. a voyage, Eur.:— an adventure, enterprise, Eur.
  • IIa ship, Eur.