ναυκληρικός
ναυκληρικός, of or for a ναύκληρος
ναυκληρ-ικός, ή, όν,
- of or for a ναύκληρος, Luc. DMeretr. 2.2; ν. δίαιτα Moschio ap. Ath. 5.207c; ν. ἄνθρωποι Peripl.M.Rubr. 21; τὰ -κά, = ναυκληρία, Pl. Lg. 842d.
ναυκληρικός, ή, όν :
1 de pilote, Ath. 207c, etc. ; τὰ ναυκληρικά, Plat. Leg. 842d, genre de vie d’un pilote ; ὁ ναυκληρικός, Plut. M. 787a, pilote ||
2 d’armateur, Luc. D. mer. 2, 2.
Étym. ναύκληρος.
ναυκληρικός, ή, όν, den ναύκληρος betreffend, ihm gehörig ; ναυκληρικῶν καὶ ἐμπορικῶν verbindet Plat. Legg. VIII.842d, öfter ; γάμοι, Luc. D.Mer. 2.2.