νεοτρεφής
νεοτρεφής, newly reared
νεο-τρεφής, ές,
- newly reared, κόροι E. Heracl. 92 (lyr.), cf. Nonn. D. 10.178.
νεο·τρεφής, ής, ές, nouveau-né, propr. nourri depuis peu, Eur. Her. 93 ; Christod. Ecphr. 278.
Étym. ν. τρέφω.
νεοτρεφής, ές, frisch genährt, eben geboren ; κόροι, Eur. Heracl. 93 ; Christod. ecphr. 278. Vgl. νεότροφος.