νεότευκτος
νεότευκτος, newly wrought
νεό-τευκτος, ον,
- newly wrought, κασσίτερος Il. 21.592; εἰκών Epigr.Gr. 311 (Smyrna).
νεό·τευκτος, ος, ον, nouvellement fabriqué, Il. 21, 592.
Étym. ν. τεύχω.
νεότευκτος, neu bereitet, neu gemacht, κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο, Il. 21.592.
νεότευκτος
[νέος + τευκ-, τεύχω.]
Newly wrought : κασσιτέροιο Il. 21.592.
νεότευκτος (τεύχω): newly wrought, Il. 21.592†.
νεότευκτος
νεό-τευκτος, ον,
- newly wrought, Il.