νεότοκος

νεό-τοκος, ον,

• new-born: metaph., fresh, recent, πάθος Aret. CD 1.5.
• • II parox. νεοτόκος, ον, Act., having just brought forth, E. Ba. 701, Aret. CA 2.3; λύκαινα νεοτόκος σπαργῶσα τοὺς μαστούς D.H. 1.79, Plu. Fort.Rom. 2.320d.