οἰκηματικός
οἰκηματικός, of a dwelling-house
οἰκ-ημᾰτικός, ή, όν,
- of a dwelling-house or room, D.L. 5.55.
οἰκηματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne une maison ou un appartement, DL. 5, 55.
Étym. οἴκημα.
οἰκηματικός, zum Hause oder Zimmer gehörig, DL. 5.55.