παθολογικός
παθολογικός, treating of feeling
πᾰθο-λογικός, ή, όν,
- treating of feeling or sensation, τρόπος, opp. αἰτιολογικός, Epicur. Nat. 143 G.; treating of the passions, τόπος Stob. 2.7.2; τὸ π. μέρος the branch of science which treats of disease, pathology, Gal. 14.689.
παθολογικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui traite des passions, des affections, Stob. Ecl. 2, 52 ||
2 qui concerne les maladies ; ἡ παθολογική (s.e. τέχνη) Gal. 2, 280, pathologie, partie de la médecine qui traite de la connaissance des maladies.
Étym. παθολογέω.
παθολογικός, ή, όν, von den Leidenschaften handelnd, sich darauf beziehend, Stob. Bei den Aerzten ἡ παθολογική, die Wissenschaft von den Krankheiten, Pathologie.