παιδοβόρος
παιδοβόρος, child-eating
παιδο-βόρος, ον,
- child-eating, μόχθοι π., of Thyestes, A. Ch. 1068 (anap., Aurat. for παιδόμοροι), cf. Nonn. D. 21.120.
παιδο·βόρος, ος, ον, qui dévore les enfants, Eschl. Ch. 1068 ; Nonn. D. 21, 120.
Étym. παῖς, βιβρώσκω.
παιδοβόρος, Kinder verzehrend, Aesch. Ch. 1064, nach Staul. EM. für παιδόμορος, vom Thyestes ; Nonn. D. 21.120.
παιδοβόρος
παιδο-βόρος, ον,
βιβρώσκω
- child-eating, μόχθοι π., said of Thyestes, Aesch.