παμπησία
παμπησία, entire possession, the full property
παμ-πησία, ἡ, (πέπαμαι)
- entire possession, full property, A. Th. 817, E. Ion 1305, Ar. Ec. 868.
παμ·πησία, ας (ἡ) possession entière, pleine propriété, Eschl. Sept. 817 ; Eur. Ion 1305 ; Ar. Eccl. 868.
Étym. πᾶν, *πάομαι.
παμπησία, ἡ, ganzer Besitz, Gesammtbesitz ; διέλαχον κτημάτων παμπησίαν, Aesch. Spt. 799 ; Eur. Ion 1305 ; αἴρεσθε τὴν παμπησίαν, Ar. Eccl. 868.
παμπησία
παμ-πησία, ἡ,
πάομαι
- entire possession, the full property, Aesch., Eur.