παμπήδην

παμ-πήδην, Adv.,

• = πάμπαν, entirely, Thgn. 615, A. Pers. 729 (troch.), Fr. 156, S. Aj. 916:—also παμ-πηδόν, παμ-ονίς, Theognost. Can. 163.

παμπήδην, (wie πάμπαν mit dem Adverbialsuffix -δην), ganz und gar, gänzlich ; Theogn. 615 ; ὧδε παμπήδην δὲ λαὸς πᾶς κατέφθαρται δορί ; Aesch. Pers. 715 ; poet. bei Plut. adv. Stoic. 14 ; Soph. Aj. 916 ; Nic. Al. 526.

παμπήδην πᾶς

• like πάμπαν, entirely, Theogn., Aesch., Soph.