παραμασήτης
παραμασήτης, trencher-companion, parasite
παραμᾰσ-ήτης, ου, ὁ, (μασάομαι)
- trencher-companion, parasite, Alex. 236, Timocl. 9.6.
παρα·μασήτης, ου (ὁ) [μᾰ] parasite, Alex. et Timocl. (Com. fr. 3, 492, 597).
Étym. π. μασάομαι.
παραμασήτης, ὁ, Mitkauer, komisch = παράσιτος, Alexis bei Ath. VI.242c u. A.