παραμαρτάνω
παραμαρτάνω, err, trespass
παρᾰμαρτάνω,
- err, trespass, εἰς ἥρων τι παρήμαρτον Ar. Fr. 692a, cf. Plu. Util. 2.89e, Hierocl. p.58 A.: c. dat., damage, στήλῃ Ath.Mitt. 30.327 (Temenothyrae).
παραμαρτάνω (f. -αμαρτήσομαι, ao. 2 -ήμαρτον, etc.) manquer le but, Ar. fr. 283 Dind. ; Plut. M. 89e.
παραμαρτάνω, (ἁμαρτάνω), verfehlen, Plut. cap. ex host. ut. p. 278 u. a.Sp.