παραλυπέω

παραλῡπέω,

• grieve or trouble besides, ἄλλο παρελύπει . . οὐδέν no disease attacked them besides the plague, Th. 2.51, cf. X. Vect. 4.32, Thphr. CP 1.7.8; annoy by a diversion, Th. 4.89; ὅταν αὐτὴν μηδὲν . . παραλυπῇ Pl. Phd. 65c; π. τοὺς πολεμίους τι Plu. Per. 35; οἱ παραλυποῦντες the troublesome, the refractory, X. An. 2.5.29:—Pass., to be molested, ὑπὸ βασιλέων Str. 9.1.20, etc.

παραλυπέω, [ῡ], betrüben, kränken ; τινά, Plat. Phaed. 65c u. Sp. Bei Xen. An. 2.5.29 absolut, οἱ παραλυποῦντες, die Widerwärtigen ; Schaden zufügen, καί τι παραλυπεῖν τοὺς πολεμίους, Plut. Pericl. 35, öfter.

παραλυπέω fut. ήσω

• to grieve or trouble besides, ἄλλο παρελύπει οὐδέν no disease attacked them besides the plague, Thuc.; ὅταν μηδὲν αὐτὴν παραλυπῇ Plat.; οἱ παραλυποῦντες the troublesome, the refractory, Xen.