παραλυτέον
παραλυτέον, one must set free from
παρα-λῠτέον,
- one must set free from, τινος Pl. Lg. 793e, cf. Sor. 1.111tit.
παραλυτέον [ῠ] vb. de παραλύω, Plat. Leg. 793e.