παράλυτος
παράλυτος, paralytic
παρά-λῠτος, ον, = foreg., Artem. 4.67.
παράλυτος, ος, ον [ῠ] paralysé, fig. Artém. 383 Reiff.
Étym. παραλύω.
παράλυτος, an einer Seite gelähmt, übh. entkräftet, ermattet, Sp.
παράλυτος, paralytic