παραπληξία
παραπληξία, hemiplegia
παρα-πληξία, Ion. παρα-πληγίη, ἡ,
- hemiplegia (opp. ἀποπληξία), Hp. Epid. 1.14, 2.3.1 (both pl.), IG 12 (9).1179 (Euboea, ii A.D.).
- II derangement, madness, LXX De. 28.28, al., Ph. 2.556, Oenom. ap. Eus. PE 5.22.
παραπληξία, ας (ἡ) attaque de folie, démence, Spt. Deut. 28, 28, etc. ; Phil. 2, 556 ; Œnom. (Eus. 3, 365 Migne).
Étym. παράπληκτος.
παραπληξία, ἡ, Lähmung einer Seite, eines Gliedes, des Leibes durch den Schlagfluß, Medic.
Uebertr., Verstandesverrückung, Wahnsinn, VLL erkl. μανία, LXX. u. a.Sp.
Uebertr., Verstandesverrückung, Wahnsinn, VLL erkl. μανία, LXX. u. a.Sp.