παραπλοκή
παραπλοκή, weaving in
παραπλοκή, ἡ,
- weaving in, τοῦ στήμονος EM 498.9: metaph., intertwining, τῶν ποιημάτων ἐν λόγῳ (i.e. of poetical quotations in Prose) Hermog. Id. 2.4 (pl.).
- II intermingling, S.E. M. 1.95; admixture, κενοῦ Erasistr. ap. Gal. 4.475; ὑγροῦ Dsc. 5.79; νάπυος Xenocr. ap. Orib. 2.58.146.
παραπλοκή, ῆς (ἡ)
1 insertion, (Rhét. 3, 320 W.) ||
2 mélange, Sext. 24, 26 ; 620, 5 Bkk. etc.
Étym. παραπλέκω.
παραπλοκή, ἡ, das Einflechten, die Einmischung, bes. von Fremdartigem, Sext.Emp. adv.gramm. 94, auch χυμῶν, pyrrh. 1.102 ; oft Rhett.