παροιστράω
παροιστράω, provoke, incite
παροιστρ-άω, and παροιστρ-έω,
- = οἰστράω, ὡς δάμαλις παροιστρῶσα παροίστρησεν Ἰσραήλ LXX Ho. 4.16, cf. Ez. 2.6, D.S. 34/5.28a.
- IItrans., provoke, incite, μαινάδων ἐπʼ αὐτὸν χοροὺς παρῴστρησεν Pap. in GerckeNorden Einleitung 31(9)p.42, cf. Hsch.:—Pass., ὑπὸ [δαιμόνων] παροιστρούμενοι Jul. Ep. 89b.
παρ·οιστράω-ῶ :
1 tr. aiguillonner et mettre hors de soi, Bas. ||
2 intr. être agité de transports furieux, Spt. Hos. 4, 16 ; Ezech. 2, 6, etc.
παροιστράω, ion. παροιστρέω, = οἰστράω, LXX. u. Sp., die VLL erkl. ἐρεθίζω.