περιβαίνω

περιβαίνω, fut. -βήσομαι: aor. περιέβην, Ep. περίβην (v. infr.):—

• go round, esp. of one defending a fallen comrade, bestride him, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε Il. 8.331, 13.420, cf. Plu. Nic. 13; π. τὰ πίπτοντα σώματα D.S. 17.25: c. gen., περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο Il. 5.21; περὶ τρόπιος βεβαῶτα Od. 5.130: and c. dat., Πατρόκλῳ περιβάς Il. 17.80, cf. 313; ὡς δὲ κύων . . περὶ σκυλάκεσσι βεβῶσα Od. 20.14, cf. Ar. Eq. 1039.
• • • 2 bestride, as a rider does a horse, ἵππον Plu. Pyrrh. 11, Apophth. Lac. 2.213e; ἐς ἵππον Malch. p.394 D.; οἱ περιβεβηκότες those mounted on the elephants, D.S. 17.88; of the male camel, Arist. HA 540a14; περὶ τὴν ψωλὴν π. Ar. Lys. 979 (anap.).
  • II of sound, come round oneʼs ears, τινι S. Ant. 1209.
  • III Aeol., pass by or beyond, in Pass., περβέβαται χρόνος Alc. Oxy. 1788 Fr. 15 ii 17 (p.38 Lobel).

περιβαίνω, (βαίνω), umschreiten, umgehen od. darüber ausschreiten, treten, bes. zum Schutz, um zu verteidigen ; absolut, Il. 8.331, 13.420, 14.424 ; ἃς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε, 17.6, was man als Tmesis hierherzieht ; – c. gen., οὐδʼ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο, Il. 5.21 ; c. dat., Ἱπποθόῳ περιβάντα, 17.313 ; vgl. Ael. N.A. 3.46, 6.62 u. s. ἀμφιβαίνω u. περί, – Uebertr. sagt Soph. τῷ δʼ ἀθλίας ἄσημα περιβαίνει βοῆς, Ant. 1194, Schol. περιστοιχίζεται, es umtönt sein Ohr, wo Nichts zu ändern ist ; περί τι, Ar. Lys. 979, im obszönen Sinne ; vgl. Plut. Lakon. apophth. p. 188, κάλαμον περιβεβηκὼς ὥσπερ ἵππον, mit ausgespreizten Beinen umfaßt halten, darüberstehen (vgl. περιβάδην); so Ael. V.H. 12.15.

†περιβαίνω

[περι- 1.]

3 sing. aor. περίβη Il. 8.331, Il. 13.420.

3 pl. περίβησαν Il. 14.424.

Pple. περιβάς Il. 17.80.

Acc. sing. masc. περιβάντα Il. 17.313.

Infin. περιβῆναι Il. 5.21.

To bestride and protect a fallen friend (cf. βαίνω I.6.a) : θέων περίβη Il. 8.331=Il. 13.420. Cf. Il. 14.424.

With genit. : ἀδελφειοῦ Il. 5.21.

With dat. : πατρόκλῳ Il. 17.80. Cf. Il. 17.313.

περιβαίνω , aor. 2 περίβη, -ησαν, inf. περιβῆναι, part. -βάς: go around (as to bestride) or in front of a fallen man, to protect the body, as animals stand over and protect their young, τινός, Il. 5.21, also τινί, Il. 17.80, 313.

περιβαίνω fut. -βήσομαι aor2 περι-έβην Epic περί-βην

• • Ito go round, of one defending a fallen comrade, either to walk round and round him, or, like ἀμφιβαίνω, to bestride him, absol., Il.; c. gen., περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο Il.; also, c. dat., Πατρόκλῳ περιβάς Il.; so, περὶ τρόπιος βεβαῶτα astride of the keel, Od.; c. acc., π. ἵππον to bestride a horse, Plut.
  • IIof sound, to come round oneʼs ears, Soph.