περιφρονητικός
περιφρονητικός, contemptuous
περιφρον-ητικός, ή, όν,
- contemptuous, c. gen., Eun. Hist. p.233 D.
περιφρονητικός, ή, όν, porté à mépriser, Eun. 46, 21 Dübn.
Étym. περιφρονέω.