πλαδαρότης
πλαδαρότης, flaccidity
πλᾰδᾰρ-ότης, ητος, ἡ,
- flaccidity, Epicur. Nat. 140 G., Herm. ap. Stob. 1.49.69, Gal. 14.770.
πλαδαρότης, ητος (ἡ) [ᾰᾰ] état d’un corps humide ou flasque, Herm. (Stob. Ecl. 1, 1096).
Étym. πλαδαρός.
πλαδαρότης, ητος, ἡ, Nässe, Zustand eines nassen Körpers, Hermes bei Stob. ecl. I p. 1098.