πλαγκτήρ
πλαγκτήρ, the beguiler
πλαγκ-τήρ, ῆρος, ὁ, (πλάζω A) either (Act.)
- he that leads astray, the beguiler, or (Pass.) the roamer, epith. of Dionysus, AP 9.524.17: fem. πλάγκτειρα, ἀτραπιτός, of the Zodiac, Hymn.Is. 29.
πλαγκτήρ, ῆρος, adj. m. errant, ou p.-ê. qui fait errer, qui égare, ép. de Bacchus, Anth. 9, 524, 17.
Étym. πλάζω.
πλαγκτήρ, ῆρος, ὁ, der irren Machende, Verwirrende, od. der Irrende, Beiw. des Bacchus (IX.524.17).
πλαγκτήρ, ῆρος, ὁ,
πλάζω
- the beguiler, (or pass.) the roamer, of Bacchus, Anth.