πλαγκτός
πλαγκτός, wandering, roaming
πλαγκ-τός, ή, όν, also ός, όν A. Ag. 593: (πλάζω A):—poet. Adj.
- wandering, roaming, of ships, Id. Pers. 277 (lyr.); πλαγκτὰ δʼ ὡσεί τις νεφέλα E. Supp. 961 (lyr.); π. ὕδωρ, of the Euripus, AP 9.73 (Antiphil.); ἰός ib. 6.75 (Paul.Sil.); πλαγκτὰν ὁδόν a devious route, Hymn.Is. 149.
- b π. ἄστρα, = πλάνητες, Alex.Eph. ap. Theo Sm. p.140 H.
- 2 metaph., wandering in mind, erring, distraught, Od. 21.363, A. Ag. 593.
- II Πλαγκταὶ πέτραι rocks near Scylla and Charybdis, Od. 12.59 sqq., 23.327; later identified with the Συμπληγάδες or Κυάνεαι of the Bosporus, Hdt. 4.85, Arr. Peripl.M.Eux. 25, Eratosth. ap. Sch. E. Med. 2, etc.; but also with the volcanic islands of Lipari, A.R. 4.924, cf. Apollod. 1.9.25.
πλαγκτός, ή, όν :
I errant, instable, Hdt. 4, 85 ; Eschl. Pers. 277 ; Eur. Suppl. 961, etc. ; πλαγκταὶ πέτραι, ou αἱ Πλαγκταί, Od. 12, 61 ; A. Rh. 4, 937, etc. les Roches errantes, écueils à l’entrée du détroit de Sicile ||
II fig. qui divague, Eschl. Ag. 602 ; qui a l’esprit égaré, frappé de vertige, Od. 21, 363 ||
➳ Fém. πλαγκτός, Eschl. Ag. 593.
Étym. vb. de πλάζω.
πλαγκτός, in die Irre getrieben, irrend, umherschweifend, unstät ; so Πλαγκταί, die Irrfelsen, Od. 12.61, auch πλαγκταὶ πέτραι, 23.327 ; vgl. Her. 4.85 ; πλαγκτοῖς ἐν διπλάκεσσιν, Aesch. Pers. 269 ; πλαγκτὰ νεφέλα, Eur. Suppl. 961.
Uebertr., geistesverwirrt, verrückt, Od. 21.363. – S. auch πλάξ.
Uebertr., geistesverwirrt, verrückt, Od. 21.363. – S. auch πλάξ.
πλαγκτός
[πλαγκ-, πλάζω. Sent adrift.]
Unsettled, crazy.
Absol. in voc. Od. 21.363.
πλαγκτός (πλάζω): crazy, or, according to others, vagabond, Od. 21.363†.
πλαγκτός, ή, όν
πλάζομαι
- Iwandering, roaming, Aesch., Eur.
- 2metaph. wandering in mind, erring, distraught, Od., Aesch.
- IIΠλαγκταὶ πέτραι are rocks beyond Scylla and Charybdis, affording so narrow a passage that even birds could scarcely get through, Od.; transferred by later writers to the Symplegades, Hdt., etc.