ποιμαντικός
ποιμαντικός, pastoral
ποιμαν-τικός, ή, όν,
- pastoral: ἡ -κή (with or without τέχνη) the shepherdʼs art, Gal. 5.750, Hsch.
ποιμαντικός, ή, όν, de berger, pastoral, Naz. 3, 208 Migne ; ἡ ποιμαντική (s. e. τέχνη) Naz. 1, 825 C Migne, l’art de faire paître.
Étym. ποιμαίνω.
ποιμαντικός, zum Weiden gehörig, geschickt, ἡ ποιμαντική, sc. τέχνη, die Weidekunft, Kunst od. Geschicklichkeit der Hirten, Sp.