ποιμνήϊος
ποιμνήϊος, of a flock
ποιμν-ήϊος, η, ον, Ep. Adj.
- of a flock or herd, σταθμός, σηκός, Il. 2.470, Hes. Op. 787.
ποιμνήϊος, η, ον, qui concerne les troupeaux ou un troupeau, Il. 2, 470, Hés. O. 789.
Étym. ποίμνη.
ποιμνήϊος, ion. statt des ungebr. ποιμνεῖος, zum Hirten, zur Herde gehörig, von der Herde ; σταθμός, σηκός, Il. 2.470 Hes. O. 789.
ποιμνήϊος
[ποίμνη.]
Of or pertaining to a flock : σταθμὸν ποιμνήϊον (a sheep-farm) Il. 2.470.
ποιμνήϊος : of the flock; σταθμός, ‘sheep-fold,’ Il. 2.470†.
ποιμνήϊος
from ποίμνη
ποιμνήιος, α, ον
- of a flock or herd, Il., Hes.