ποίμνη

ποίμν-η, ἡ,

• flock, Od. 9.122; prop. of sheep, βουκολίας ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν ποίμνας τʼ είροπόκων ὀΐων Hes. Th. 446; τά τε αἰπόλια καὶ τὰς π. καὶ τὰ βουκόλια Hdt. 1.126, cf. A. Pr. 653, Pl. R. 415e, etc.: generally, ποῖμναι κάπρων λεόντων τε Pi. Fr. 238; of a single animal, χρυσεόμαλλος π., of the ram with golden fleece, E. El. 725 (lyr.), cf. Antiph. 52.4.
• • • 2 metaph. of persons, A. Supp. 642 (lyr., of the Furies), Eu. 197; ποίμνη δίπους, of mankind, Pl. Plt. 267c.

ποίμνη, ἡ, Herde von weidendem Vieh, bes. Schafherde ; Od. 9.122 ; Hes. Th. 466 ; Tragg., wie Aesch. Prom. 656 ; Soph. Aj. 230 u. öfter, wie Eur.; Her. 1.126 u. sonst ; ὥσπερ λύκος ἐπὶ ποίμνην τις ἴοι, Plat. Rep. III.415e ; Dem. 47.52 u. Folgde ; von einem einzelnen Stücke Vieh Eur. El. 627. – Uebh. Menge, von den Erinnyen Aesch. Eum. 188. ποίμνηθεν, adv., von der Herde, aus der Herde, Ap.Rh. 2.492.

ποίμνη

-ης, ἡ

[ποιμαίνω.]

A flock Od. 9.122.

For Pindar, see also: ποίμνα

ποίμνη : flock, pl., Od. 9.122†.

ποίμνη, ἡ,

• • • 1a flock, Od.; properly of sheep (cf. ποιμήν) , Hes., Hdt.; of a ram, Eur.
    • 2metaph. of persons, Aesch.