προίκιος
προίκιος, gratuitous
προίκ-ιος, ον,
- = foreg. [προικιμαῖος] I [gratuitous], π. ἀοιδός, of the cicada, AP 6.120 (Leon.); π. χάρις, of honey, ib. 9.404 (Antiphil.); dub. l. in Call. Fr. 542 = Oxy. 2079.34.
προίκιος, ος, ον, qui fait qqe ch. gratuitement, Anth. 6, 120.
Étym. *προΐξ.
προίκιος, = προικιμαῖος ; χάρις, heißt der Honig, Antiphil. 29 (IV.404); ἀοιδός, d.i. τέττιξ, Leon.Tar. 60 (VI.120).
προίκιος, ον,
προΐξ
- gratuitous, Anth.