προΐημι

προΐημι, 3 pres. προΐει Il. 2.752; 3sg. subj. προϊῇ (v.l. 3 opt. προΐοι) h.Ven. 152: impf. προΐειν, εις, ει, Il. 1.326, 336, Od. 9.88, 10.100, etc.: fut. προήσω: aor. 1 προῆκα, Ep. προέηκα, both in Hom.: aor. 2 ind. 3pl. πρόεσαν Od. 8.399; opt. προεῖεν X. An. 7.2.15 codd.; imper. πρόες Il. 16.241 (on the accent, v. Hdn.Gr. 2.931), 3sg. προέτω 11.796; inf. προέμεν for προεῖναι, Od. 10.155:—Med., aor. 1 προηκάμην D. 19.78,84, 32.15, etc.: aor. 2 opt. πρόοιντο or προοῖντο Th. 1.120, D. 18.254, cf. X. An. 1.9.10:—Pass., pf. προεῖμαι, plpf. προεῖτο, D. (v. infr. II.1). [On the quantity, v. ἵημι.]:—

• send forth, send forward, Il. 1.195 (tm.), 326, 336, etc.; esp. send troops forward, X. Cyr. 7.1.22, 27: also, send a thing or person to another, ἀγγελίας Od. 2.92; ἐπʼ Αἴαντα . . κήρυκα Il. 12.342; τῷ κῦδος ἅμα πρόες 16.241: in Hom. freq. with inf. added to define the action, Ταλθύβιον προΐει . . ἰέναι Il. 3.118; αἰετὼ . . προέηκε πέτεσθαι Od. 2.147; [οὖρον] προέηκεν ἀῆναι 3.183; π. τινὰ διδασκέμεναι, μυθήσασθαι, πυθέσθαι, Il. 9.442, 11.201, 649; ἑτάρους π. πεύθεσθαι Od. 9.88; so βασιλευέμεν τοι προήσειν will allow thee to . ., Pi. P. 4.166.
• • • 2 dismiss, let go, τινα Il. 4.398; τήνδε θεῷ πρόες let her go to the god, i.e. in reverence to him, 1.127.
    • 3 let loose, let fall, esp. thoughtlessly, ἔπος προέηκε let drop a word, Od. 14.466; φήμην 20.105; πηδάλιον ἐκ χειρῶν προέηκε he let the helm slip from his hands, 5.316: with inf., πόδα προέηκε φέρεσθαι let slip his foot so that it fell, 19.468.
    • 4 with direct purpose, cast, of a fisherman, ἐς πόντον π. βοὸς κέρας 12.253.
    • 5 of missiles, discharge, shoot, ἔγχος, βέλος, ὀϊστόν, etc., Il. 5.15, 280, 11.270, 13.662, etc.; ἀκόντια π. ἐπὶ τὸν νεβρόν f.l. in X. Cyn. 9.
    • 6 of a river, ἐς Πηνειὸν προΐει ὕδωρ it pours its water into the Peneius, Il. 2.752, cf. Hes. Fr. 37, E. Hipp. 124 (lyr.).
  • II give up, deliver, betray one to his enemy, Hdt. 1.159, 3.137; χρήματα μέν σφι π. offering to give them . ., Id. 1.24, cf. Ar. Nu. 1214; τὰς ναῦς π. τινί Th. 8.32: with an inf. added, γυναῖκα . . π. ἀπάγεσθαι Hdt. 2.115:—Pass., to be given or thrown away, εἰ ταῦτα προεῖτʼ ἀκονιτεί D. 18.200; καιροὶ προεῖνται Id. 19.8, cf. 25.10.
  • • 2 ἐπὶ τὸ αὐτίκα ἡδὺ π. αὑτούς devote themselves to . ., X. Cyr. 7.5.76.
• B in Prose mostly in Med. (not found in Hom.), send forward from oneself, drive forward, τὸν λαγὼ εἰς τὰς ἄρκυς X. Cyn. 6.10 (s. v.l.): c. inf., τοὺς ἐρῶντας ἵμερος δρᾶν προΐεται forces them on to do, S. Fr. 149.9 codd. Stob.
• • • 2 of sounds, utter, τὴν φωνήν Aeschin. 2.23, etc.; λόγον Ti.Locr. 100c; ῥῆμα D. 19.118; π. πᾶσαν φωνήν use all sorts of entreaties, Plb. 3.84.10, etc.; π. τῶν ἀπορρήτων οὐδὲν οὐδενί Id. 3.20.3, etc.
    • 3 emit, π. γονήν, σπέρμα, κόπρον, βλαστούς, etc., Arist. GA 719b3, 721a30, HA 554b1, Thphr. CP 1.12.9, etc.; κλημάτια . . προϊέμενα ῥίζας Dsc. 4.29.
  • II give up, let go, προέμενον αὐτῇ (sc. τὴν χεῖρα) Hdt. 2.121.εʹ; give up to the enemy, Κέρκυραν τοῖς Κορινθίοις Th. 1.44, cf. D. 18.72, 21.213; abandon, Id. 19.152; π. σφᾶς αὐτούς gave themselves up as lost, Th. 2.51; αὑτὸν τοῖς πολεμίοις X. An. 5.8.14; σφᾶς αὐτοὺς καὶ τὰ ὅπλα Polyaen. 4.3.4; τὸν βίον Plu. Ant. 53: abs., give up hope, Jul. Or. 8.250a.
  • • 2 desert, abandon, εἰ τὰ κάτω προοῖντο Th. 1.120, cf. 6.78, X. An. 1.9.10, etc.; οὐδαμῇ προΐενθʼ αὑτούς did not lose themselves (i.e. take bribes), D. 19.139; τι τῶν πρὸς τὴν πολιτείαν Arist. Pol. 1307b4.
    • 3 give away, give freely, ἔρανον τῇ πόλει Th. 2.43; τὰ ἑαυτῶν D. 34.52; ὑμῖν οὐδὲν προεῖνται τῶν σφετέρων Lys. 21.12; ἀπὸ τῶν ἰδίων D. 18.114; εὐεργεσίαν ἄνευ μισθοῦ without a stipulated fee, leaving it to oneʼs honour, Pl. Grg. 520c, cf. Phdr. 231c, X. An. 7.7.47; give up without payment received, τὴν ἀλλαγήν Pl. Lg. 849e.
    • • b spend lavishly, μέγεθος χρημάτων οὐδενὶ λόγῳ Procop. Arc. 26.23.
      • c pay, in kind or in money, PHib. 1.76.2 (iii B.C.), UPZ 23.18 and 26, 26.12 (ii B.C.), PAmh. 61.11 (ii B.C.), SIG 694.60 (Elaea, ii B.C.).
    • 4 throw off, θοἰμάτιον D. 21.216 (προϊέμενον χλάμυν is f.l. in Sapph. 64).
    • 5 throw away, τὰ ἴδια X. Cyn. 12.11 codd.; π. τὸν καιρόν, τὸ παρόν, Lycurg. 126, D. 1.9; καθʼ ἕκαστον ἀεί τι τῶν πραγμάτων ib. 14; πολλὰ τῶν κοινῶν Id. 18.134; εἰ οὗτοι χρήματα . . μὴ προοῖντʼ ἄν, πῶς ὑμῖν. καλὸν τὸν ὅρκον προέσθαι; Id. 21.212; μηδενὸς κέρδους τὰ κοινὰ δίκαια π. Id. 6.10; τὰ πατρῷα, τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, Aeschin. 3.173, 234; πόλεων . . ὧν ἦμέν ποτε κύριοι . . προϊεμένους (gen. by attraction of the relat. ὧν) D. 2.2; τὴν ψυχὴν π. Porph. Abst. 2.13: abs., throw away oneʼs advantage, Arist. Rh. 1398a2, cf. EN 1114a17 (less freq. neglect a disadvantage, π. κακόν τι Lib. Or. 21.27); to be lavish, Arist. Rh. 1366b7.
    • 6 with part., inf., or Adj., ἡμᾶς προέσθαι ἀδικουμένους suffer us to be wronged, Th. 2.73, cf. Plb. 30.7.4; προέμενοι ἀπολέσθαι αὐτούς X. HG 2.3.35; π. τισὶν ὑμᾶς ἐξαπατῆσαι D. 16.3, cf. Lys. 13.23, etc.; π. τὰ ἴδια ἀνομοθέτητα Pl. Lg. 780a; also τοὺς Ἕλληνας εἰς ὅουλείαν π. D. 10.25, cf. 5.15.
    • 7 suffer to escape, ἐκ τοιούτων τοὺς ὑπεναντίους Plb. 3.94.8; τινὰ ἐκ τῆς πόλεως Id. 4.4.3; let pass, διὰ κενῆς τὸν χρόνον Id. 3.70.10; let slip, utter, μαλθακοὺς λόγους φρενός dub. in E. Med. 1052.
    • 8 rarely in good sense, confide, entrust to one, X. Cyr. 5.2.9; τὰ τέκνα τισὶν εἰς ὁμηρίαν Plb. 28.4.7: abs., X. An. 7.3.31.
    • 9 lend on risk, Pl. Demod. 384c, D. 36.6.

προΐημι, (ἵημι),
1) act., vor-, vorausschicken, entsenden, vorwärts ; Menschen, ἐγὼν ἑτάρους προΐειν (imperf.), Od. 9.88, 10.100 u. öfter ; σὺ δέ με προΐεις, 24.333 ; ὃ σφῶϊ προΐει, Il. 1.336, u. öfter ; τίπτε δέ σε πρόεσαν μνηστῆρες, Od. 4.681 ; Ζεύς με πατὴρ προέηκε, Il. 11.201 ; – auch leblose Dinge, wie προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, er entsendete, schleuderte vorwärts die Lanze, 3.346 u. öfter, wie ὀϊστόν, 13.662 ; ὀκτὼ γὰρ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, 8.297 ; ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας, wirst hinein, Od. 12.253 ; φήμην δʼ ἐξ οἴκοιο γυνὴ προέηκεν, 20.105, sie ließ ein vorbedeutendes Wort hören ; ἔπος προέηκε, er ließ ein Wort fallen ohne Absicht, 14.466 ; erteilen, verleihen, κῦδος, Il. 16.241 ; ἀγγελίας, Od. 2.92 ; τήνδε θεῷ πρόες, diese entsende dem Gotte, laß sie dem Gotte zu Ehren los, Il. 1.127 ; πηδάλιον ἐκ χειρῶν προέηκε, er ließ das Steuer aus den Händen fahren, Od. 5.316 ; auch mit einem hinzutretenden inf., πόδα προέηκε φέρεσθαι, sie ließ den Fuß fahren, so daß er hinfiel, 19.468 ; vgl. αἰετὼ προέηκε πετέσθαι, er entsendete die Adler zu fliegen, daß sie flogen, 2.147 ; προέηκεν ἀῆναι, 3.183, 10.25. Von einem Flusse, ὕδωρ προΐει (hier praes.) ἐς Πηνειόν, er ergießt sein Wasser in den Peneios, Il. 2.752 ; vgl. Hes. frg. bei Schol. Venet. Il. 2.522 ; vgl. Eur. πέτρα ῥυτὰν παγὰν προϊεῖσα κρημνῶν, Hipp. 124. – So auch andere Dichter, προῆκαν υἱόν Pind. Ol. 1.65, βασιλευέμεν τοι προήσειν P. 4.166. – Uebh. preisgeben, dem Feinde verraten, Her. 3.137 ; χρήματα, sein Vermögen preisgeben, 1.24 ; ἑαυτὸν ἐπί τι, εἴς τι, sich hineinstürzen in Etwas, sich einer Sache hingeben, Xen. Cyr. 7.5.76 ; – erlauben, ἐθύετο, εἰ προεῖεν αὐτῷ οἱ θεοὶ πειρᾶσθαι, An. 7.2.15.
2) med. προΐεμαι, von sich schicken, schleudern, βέλη, Pol. 3.73.3 ; φωνήν, 2.29.6 ; wie πᾶσαν φωνήν, 3.84.10, u. öfter, auf alle mögliche Art sprechen, bes. bitten ; σπέρμα, S.Emp. adv.phys. 1.101 ; – das Seinige von sich werfen, verschwenden, verschleudern, λόγους προέσθαι, vergebliche Worte machen, Eur. Med. 1020 (aber Tim.Locr. 100c, οὐδὲ λόγον ἔτι προέσθαι δυνάσεται, ein Wort vorbringen); προέσθαι τὴν εὐεργεσίαν ἄνευ μισθοῦ, Plat. Gorg. 520c, wie τούς σοι προεμένους εὐεργεσίαν Xen. An. 7.7.47, eine Wohltat Jemandem zukommen lassen, wenn man nicht auf Ersatz rechnen kann ; vgl. noch 7.3.31, wo οὐδὲν προσαιτοῦντες vorausgeht ; προεμένου σοῦἃ περὶ πλείστου ποιεῖ, Plat. Phaed. 232c ; übh. schenken, geben, immer mit dem Nebenbegriffe des Freiwilligen, κάλλιστον ἔρανον αὐτῇ προιέμενοι, Thuc. 2.43 ; τὴν Κέρκυραν ἐβούλοντο μὴ προέσθαι τοῖς Κορινθίοις, preisgeben, 1.44 ; ἐφʼ οἷς ἀπὸ τῶν ἰδίων προεῖτο, Dem. 18.114 ; dah. Etwas überlassen, ehe es bezahlt ist, Plat. Legg. VIII.849e, vgl. Demodoc. 384c, σὺ μὲν χρήσασθαι ἐθέλων, ὁ δέ σοι μὴ προέσθαι, überlassen, leihen ; auch einfach lassen, προέμενος τὸ ἴδια ἀνομοθέτητα, Legg. VI.780a ; zulassen, mit folgdm partic., Ἀθηναῖοί φασιν ἐν οὐδενὶ ἡμᾶς προέσθαι ἀδικουμένους, Thuc. 2.73 ; – verraten, ἔλεγεν, ὅτι οὐκ ἄν ποτε πρόοιτο (so ist der eigentlich attische Akzent, nicht προοῖτο), ἐπεὶ ἅπαξ αὐτοῖς φίλος ἐγένετο, Xen. An. 1.9.10 ; im Ggstz von κτήσασθαι, Cyr. 4.2.44 ; τὰ τέκνα Ῥωμαίοις εἰς ὁμηρίαν, zu Geiseln überlassen, Pol. 28.4.7 ; auch τοὺς καιρούς, den günstigen Zeitpunkt vorübergehen lassen, 1.74.13 ; den Feind entwischen lassen, 1.79.3 ; vernachlässigen, τὴν πόλιν 1.9.10, u. öfter ; vgl. noch Dem. τὸ παρὸν ἀεὶ προιέμενοι 1.9, τῆς ἰδίας ῥᾳθυμίας ἕνεκα τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ἅπαντας εἰς δουλείαν προέσθαι 10.25, ἀφʼ ἧς ἀγνοίας πολλὰ προΐεσθε τῶν κοινῶν 18.134 ; auch im eigtl. Sinne, θοἰμάτιον προέσθαι, das Kleid fahren lassen, 21.216 ; προέσθαι τὸν βίον, Plut. Anton. 53.

†προΐημι

[προ- 1 + ἵημι1.]

3 sing. προΐησι Od. 12.253.

3 pl. προϊεῖσι Il. 11.270.

Fem. pple. προϊεῖσα Od. 2.92, Od. 13.381.

Aor. προέηκα Il. 8.297, Il. 10.125.

3 sing. προέηκε Il. 4.398, Il. 5.290, Il. 7.468, Il. 11.201, etc.: Od. 2.147, Od. 3.183, Od. 5.268, Od. 14.466, etc. προῆκε Il. 17.545.

3 pl. aor. πρόεσαν Od. 4.681, Od. 8.399, Od. 16.328, Od. 18.291.

Imp. πρόες Il. 1.127, Il. 16.38, 241.

3 sing. προέτω Il. 11.796.

Infin. προέμεν Od. 10.155. From προϊέω.

3 sing. pres. προϊεῖ Il. 2.752.

Impf. προΐειν Od. 9.88, Od. 10.100, Od. 12.9.

2 sing. προΐεις Od. 24.333.

3 sing. προΐει Il. 1.326, Il. 3.118, Il. 5.15, Il. 7.249, etc.: Od. 13.64, Od. 24.519, 522.

• • 1

    To send forth, throw, hurl, launch, let fly (a missile): ἔγχος Il. 3.346. Cf. Il. 3.355, Il. 8.297, Il. 13.662, Il. 20.438, etc.: Od. 24.519 = 522.

    Absol., to throw, make a throw, make one’s throw: ὣς φάμενος προέηκεν Il. 5.290.

    To throw or let fall (fishing tackle) Od. 12.253.

  • 2

    To send from oneself, let fall from one’s grasp: πόδα Od. 19.468. Cf. Od. 5.316.

  • 3

    To let fall (a word), send forth or utter (speech) Od. 14.466, Od. 20.105.

  • 4

    Of a river, to send or roll (its waters): Τιταρησσόν, ὅς ῥʼ ἐς πηνειὸν προϊεῖ ὕδωρ Il. 2.752.

  • 5

    To send forth or dispatch on a specified or indicated mission or to a specified destination: Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης Il. 1.336, Ταλθύβιον νῆας ἔπι ἰέναι Il. 3.118. Cf. Il. 1.326, Il. 7.468, Il. 9.442, Il. 10.125, Il. 11.201, Il. 12.342, etc.: Od. 2.147, Od. 4.161, Od. 8.399, Od. 12.9, Od. 16.328, etc.

    To let go, surrender: τήνδε θεῷ πρόες Il. 1.127.

  • 6

    To send (a wind) Od. 3.183, Od. 5.268=Od. 7.266, Od. 10.25.

  • 7

    Of something immaterial, to send: ἀγγελίας Od. 2.92=Od. 13.381. Cf. Il. 11.270, Il. 16.241.

προίημι

• • a send out προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοι οἱ πάλιν O. 1.65
  • b allow c. dat. & inf. “καί τοι μοναρχεῖν καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν” P. 4.166

προΐημι , προΐησι, 3 pl. προϊεῖσι, imp. προΐει, part. προϊεῖσα, ipf. προΐειν, -εις, -ει (-ην, -ης, -η), aor. προέηκα, προῆκε, 3 pl. πρόεσαν, imp. πρόες, -έτω, inf. προέμεν: let go forth, send forth, τινά, w. inf. of purpose, Il. 10.125, Od. 10.25; so of missiles, water, ‘pour,’ etc., Il. 8.297, Il. 2.752; ‘let drop,’ ‘let fall,’ Od. 5.316, Od. 19.468; fig., φήμην, ἔπος, Od. 20.105, Od. 14.466; κῦδός τινι, ‘bestow,’ Il. 16.241.

προΐημι 3 pres. προΐει as if from προΐω 3 opt. προΐοι Attic imperf. προΐειν Attic imperf -εις Attic imperf -ει fut. προήσω aor1 προῆκα Epic προέηκα 3rd pl. aor2 πρόεσαν opt. προεῖεν imperat. πρόες 3rd sg. προέτω inf. προέμεν for προεῖναι Mid., aor1 προηκάμην 3rd pl. aor2 opt. πρόοιντο πρόειντο Pass., perf. προεῖμαι 3rd sg. plup. προεῖτο

• • Ito send before, send on or forward, Hom.: also, to send something to another, ἀγγελίας, φήμην Od.:—Hom. often with an inf. added; αἰετὼ προέηκα πέτεσθαι, οὖρον προέηκεν ἀῆναι Od.
  • • 2to send away, dismiss, let go, Il.; τήνδε θεῷ πρόες let her go to the god, i. e. in reverence to him, Il.
    • 3to let loose, let fall, esp. thoughtlessly, ἔπος προέηκε let drop a word, Od.; πηδάλιον ἐκ χειρῶν προέηκε he let the helm slip from his hands, Od.; δάκρυα προῆκεν Eur.
    • 4of missiles, to send forth, shoot or dart forth, Hom.
    • 5of a river, ὕδωρ προΐει ἐς Πηνειόν it pours its water into the Peneius, Il.
    • 6πρ. τινί ποιεῖν τι to allow one to do, Pind.
  • IIto give up, deliver over, betray one to his enemy, Hdt., Thuc.: —Pass. to be given or thrown away, εἰ προεῖτο ταῦτα Dem.
  • • 2ἐπὶ τὸ αὐτίκα ἡδὺ πρ. αὑτόν to give up or devote oneself to present delights, Xen.
• BMid. to send forward from oneself, drive forward, Xen.:—of sounds, to utter, Aeschin., etc.
• • IIto give up, let go: to give up to the enemy, Thuc., etc.; πρ. σφᾶς αὑτούς gave themselves up as lost, Thuc.
  • • 2to desert, abandon, Thuc.; οὐδαμῆ προΐεντο ἑαυτούς did not lose themselves (i. e. take bribes), Dem.
    • 3to give away, give freely, Thuc., etc.; προέσθαι ἀπὸ τῶν ἰδίων Dem.
    • 4to throw off oneʼs clothes, Dem.: and, in bad sense, to throw away, τὸν καιρόν Dem.; τὰ πατρῷα Aeschin.: absol. to be lavish, Arist.
    • 5a second predicate is sometimes added, ἡμᾶς προέσθαι ἀδικουμένους to suffer us to be wronged, Thuc.; προέμενοι αὐτοὺς ἀπολέσθαι Xen.; πρ. τινὶ ὑμᾶς ἐξαπατῆσαι Dem.
    • 6to suffer to escape, Polyb.
    • 7rarely in good sense, to give over to one, confide to oneʼs care, Xen.
  • IIIto neglect, disregard, Arist.:— absol. to neglect all advice, to be reckless, Dem.