προσόρμισις
προσόρμισις, a coming to anchor
προσόρμ-ῐσις, εως, ἡ,
- coming to anchor or to land, Th. 4.10.
προσόρμισις, εως (ἡ) action d’aborder, d’atterrir, Thc. 4, 10 ; Syn. 272d.
Étym. προσορμίζω.
προσόρμισις, ἡ, das Vorankergehen, Einlaufen in den Hafen, Thuc. 4.10.
προσόρμισις
from προσορμίζομαι
προσόρμῐσις, εως,
- a coming to anchor or to land, Thuc.