προσορμέω
προσορμέω, come to anchor at
προσορμ-έω,
- come to anchor at, τῇ Πεπαρήθῳ Plb. 10.42.1; εἰς Μέμφιν UPZ 81 ii 7 (ii B.C.): abs., PGoodsp.Cair. 11.4 (iv A.D.).
προσ·ορμέω-ῶ, stationner ou mouiller près de, dat. Pol. 10, 42, 1.
προσορμέω, bei einem Orte vor Anker liegen, προσορμήσαντες τῇ Πεπαρήθῳ, Pol. 10.42.1.