προσορμίζω
προσορμίζω, to bring to anchor near; mid. to anchor near
προσορμ-ίζω,
- bring a ship to anchor at or near, Κνίδῳ προσορμίσαι (sc. τὴν ναῦν) Luc. Am. 11, cf. PTeb. 802.11 (ii B.C.); π. τοῖς αἰγιαλοῖς Iamb. VP 3.14; πρὸς τὴν Σιφνίων χώραν IG 12(5).653.12 (Syros, perh. i B.C.):—in early writers only Med., come to anchor near a place, ἔα τὰς νέας πρὸς τὴν Δῆλον προσορμίζεσθαι Hdt. 6.97; πρὸς τουτους (sc. λιμένας) μὴ προσορμίζου D. 25.84; ποῖ οὖν προσορμιούμεθα; Id. 4.44; προσορμισάμενος τῇ Σαμοθρᾴκῃ Plu. Aem. 26:—later in Pass., προσορμισθεὶς τῷ αἰγιαλῷ Arr. An. 6.20.4, cf. Plu. Exil. 2.601f; τῇ Νάξῳ προσωρμίσθη Ael. VH 8.5, cf. Ev.Marc. 6.53: metaph., π. τοῖς μύθοις Philostr. Her. 11; εὐγένειαι π. τοῖς φαυλοτάτοις Ph. 2.38 (nisi leg. προσοριζ-).
προσ·ορμίζω :
1 tr. faire aborder, d’où au pass. aborder à, rég. ind. au dat. Arr. An. 6, 20 ; El. V.H. 8, 5, etc. ||
2 intr. aborder à, dat. Luc. Am. 11 ; Jambl. V. Pyth. 3 ||
Moy. (f. att. -ιοῦμαι) aborder au port, jeter l’ancre, mouiller près de, πρός et l’acc. Hdt. 6, 97 ; Dém. 795, 15 ; dat. Plut. Æmil. 26 ; fig. Philstr. 717.
προσορμίζω, bei einem Orte das Schiff vor Anker legen, u. med. sich mit dem Schiffe vor Anker legen oder in den Hafen einlaufen, προσορμίζεσθαι πρὸς τὴν νῆσον, Her. 6.97 ; ποῖ δὴ προσορμιούμεθα, Dem. 4.44, vgl. 25.84 ; νήσῳ, Dion.Hal. 1.53 ; Plut. Aem. 26.
Strong 4358
*
to bring a ship to anchor at; usually in mid., to come to anchor near, and so pass. in late writers (Ael., Dio Cass.): Mk 6:53.†