πυρεύς
πυρεύς, a fire-proof vessel
πῠρ-εύς, έως, ὁ, (πῦρ)
- one who lights fire or burns, Hsch. (pl.); πυρις (sic), = flamines, Gloss. (fort. ἱερεῖς).
- II fire-proof vessel, cj. in AP 13.13.
πυρεύς, έως (ὁ) [ῠ] sorte de réchaud, Anth. 13, 13 dout.
Étym. πῦρ.
πυρεύς, ὁ, der Feuer Anzündende, Hesych. – Ein sonst unbekanntes Gefäß, πυρῆʼ ἀνέθηκε, Ep.adesp. 119 (XIII.13).
πυρεύς
πῠρεύς, έως, ὁ,
πῦρ
- a fire-proof vessel, Anth.