πυρετώδης
πυρετώδης, feverish
πῠρετώδης, ες,
- feverish, ῥίγεα Hp. Fract. 34; inflamed, ἕλκος ib. 25 (v.l. πυρῶδες).
- 2 subject to fever, κύστις Id. Aër. 9.
- 3 of a sickly season, π. θέρος ib. 10; π. νότοι Arist. Pr. 862a17, etc. Comp. -έστερος Hp. Art. 49.
πυρετώδης, ης, ες :
I pass. :
1 accompagné de fièvre, Hpc. Fract. 775, etc. ||
2 sujet à la fièvre, fiévreux, Hpc. Aër. 286 ||
II act. qui donne la fièvre, Arstt. Probl. 1, 23 ||
Cp. -έστερος, Hpc. Art. 816.
Étym. πυρετός, -ωδης.
1. koortsig, aan koorts onderhevig.
2. koorts verwekkend.
πυρετώδης, ες, feurig, hitzig, bes. fieberartig, Fieberhitze hervorbringend, Hippocr. u. sp. Medic.