πυρευτικός
πυρευτικός, of or for fishing by torchlight
πῠρ-ευτικός, ή, όν,
- of or for fishing by torchlight, πυρευτική (sc. θήρα) Pl. Sph. 220d; cf. πυρία II.
- II for burning, χρεία Thphr. HP 5.1.12.
πυρευτικός, ή, όν [ῠ]
1 qui sert à faire du feu, à allumer du feu, Th. H.P. 5, 1, 12 ||
2 qui se fait au moyen du feu : ἡ πυρευτική (s. e. τέχνη ou ἄγρα) Plat. Soph. 220d, pêche au falot.
Étym. πυρεύω.