πῆμα
πῆμα, suffering, misery, calamity, woe, bane
- misery, calamity, π. κακόν Od. 5.179; π. κακοῖο 3.152; δύης π. 14.338; π. τῆς ἄτης S. Aj. 363; π. θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει Il. 17.688; τοῖσι . . πῆμα κυλίνδεται Od. 2.163, cf. Il. 11.347; ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν 15.721; τοι πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες 24.547; ἓν παρʼ ἐσλὸν π. σύνδυο δαίονται βροτοῖς ἀθάνατοι Pi. P. 3.81; πημάτων ἔξω πόδα ἔχει A. Pr. 265; πήματα ἐπὶ πήμασι πίπτοντʼ S. Ant. 594 (lyr.); πῆμʼ ἐπὶ πήματι κεῖται, i.e. iron upon iron, the sword forged upon the anvil, Orac. ap. Hdt. 1.67, cf. 68; σοφιστὴς πημάτων deviser of pains (i. e. the labours of Heracles), E. Heracl. 993.
- II of persons, bane, calamity, ὅς μιν ἔτικτε . . π. γενέσθαι Τρωσί Il. 22.421, cf. 3.50, 160, 6.282, S. OT 379; π. κακὸς γείτων Hes. Op. 346. (Cf. Skt. pīyati, Goth. fijan ‘hate’.)
-ατος, τό.
- 1
Bane, mischief, destruction, evil, woe, misery : κατένευσε κρονίων Δαναοῖσι π. Il. 8.176. Cf. Il. 11.347, 413, Il. 15.110, Il. 17.688 : ὅπως ἔτι π. φύγοιμι Od. 14.312. Cf. Od. 3.152, Od. 7.195, Od. 8.81, Od. 12.27, 231, Od. 14.275, 338, Od. 15.345.
- 2
An instance of this; with pl. : πήματά κʼ ἔπασχον Il. 5.886, λίην μέγα π. εἰσορόωντες Il. 9.229. Cf. Il. 15.721, Il. 17.99, Il. 24.547 : Od. 1.49, Od. 2.163, Od. 3.100, Od. 5.33, 179, Od. 9.535, Od. 21.305, etc.
- 3
A cause of bane, mischief, destruction, evil, woe or misery. Of persons : πατρὶ σῷ μέγα π. Il. 3.50. Cf. Il. 3.160, Il. 6.282, Il. 10.453, Il. 22.288, 421 : Od. 12.125, Od. 17.446, 597.
Of inanimate things Od. 11.555.
- 1
- 1pain, trouble πῆμα θνᾴσκει παλίγκοτον δαμασθέν O. 2.19 Μοῖρʼ θεόρτῳ σὺν ὄλβῳ ἐπί τι καὶ πῆμʼ ἄγει παλιντράπελον O. 2.37 ἐσλὸν βαθὺ πήματος ἐν μικρῷ πεδάμειψαν χρόνῳ O. 12.12 ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα P. 2.40 ἓν παρʼ ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς ἀθάνατοι P. 3.81 μήτʼ ὦν τινι πῆμα πορών P. 4.297
- Isuffering, misery, calamity, woe, bane, Hom., etc.; πήματα ἐπὶ πήμασι woe upon woe, Soph.; πῆμʼ ἐπὶ πήματι κεῖται, the sword forged upon the anvil, Orac. ap. Hdt.
- IIof persons, a bane, calamity, Il., Soph.
-
…τοι λύσῃ θʼ ἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ · ἀλλὰ κέλεσθαί μιν μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι, μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο, μή σʼ ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ. ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης ἐκ γαίης…
Homer, Odyssey
-
…καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο. ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με…
Homer, Odyssey
-
…αἰδέσσεται ἠδʼ ἐλεήσῃ γῆρας · καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι Τρωσί · μάλιστα δʼ ἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγεʼ ἔθηκε. τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας · τῶν πάντων…
Homer, Iliad
-
…ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα. ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν. τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν. ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ…
Sophocles, Ajax
-
…χρὴ τύχης παλιγκότου ; καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ. ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει · ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις · Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ…
Aeschylus, Agamemnon
-
…τέκε Καδμείοισιν ὄλεθρον Ὄρθῳ ὑποδμηθεῖσα Νεμειαῖόν τε λέοντα, τόν ῥʼ Ἥρη θρέψασα Διὸς κυδρὴ παράκοιτις γουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πῆμʼ ἀνθρώποις. ἔνθʼ ἄρʼ ὃ οἰκείων ἐλεφαίρετο φῦλʼ ἀνθρώπων, κοιρανέων Τρητοῖο Νεμείης ἠδʼ Ἀπέσαντος · ἀλλά ἑ ἲς ἐδάμασσε…
Hesiod, Theogony
-
…αὖθις · οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν. καὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά. ἰὼ φίλος, σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος · ἔτι γὰρ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ἐγγύθι ναίει · εἰ γάρ τοι καὶ χρῆμʼ ἐγχώριον ἄλλο γένηται, γείτονες ἄζωστοι ἔκιον, ζώσαντο δὲ πηοί. πῆμα κακὸς γείτων, ὅσσον τʼ ἀγαθὸς μέγʼ ὄνειαρ. ἔμμορέ τοι τιμῆς, ὅς τʼ ἔμμορε γείτονος ἐσθλοῦ. οὐδʼ…
Hesiod, Works and Days
-
…. τοιαῦτα μηχανήματʼ ἐξευρὼν τάλας βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμʼ ὅτῳ τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ. πέπονθας αἰκὲς πῆμʼ · ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ, κακὸς δʼ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις εὑρεῖν ὁποίοις…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἐς Κύπρον ξείνῳ δόσαν ἀντιάσαντι, Δμήτορι Ἰασίδῃ, ὃς Κύπρου ἶφι ἄνασσεν · ἔνθεν δὴ νῦν δεῦρο τόδʼ ἵκω πήματα πάσχων. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε · τίς δαίμων τόδε πῆμα προσήγαγε, δαιτὸς ἀνίην ; στῆθʼ…
Homer, Odyssey