σκληροκάρδιος
σκληροκάρδιος, hard-hearted, stubborn
σκληρο-κάρδιος, ον,
- hard-hearted, stubborn, LXX Pr. 17.20, Ez. 3.7.
σκληρο·κάρδιος, ος, ον, au cœur dur, Spt. Prov. 17, 20 ; Ezech. 3, 7, 3.
Étym. σκλ. καρδία.
σκληροκάρδιος, hartherzig, hartes Sinnes, K.S.