σκληρόθριξ
σκληρόθριξ, with hard, coarse hair
σκληρό-θριξ, ὁ, ἡ, gen. τρῐχος,
- with hard, coarse hair, opp. μαλακόθριξ, Arist. Phgn. 806b16; πρόβατα Id. GA 783a14.
σκληρό·θριξ, -τριχος (ὁ, ἡ) [ῐχ]
1 aux cheveux rudes, Arstt. Physiogn. 2, 7 ||
2 au poil rude, Arstt. G.A. 5, 3, 19.
Étym. σκλ. θρίξ.
σκληρόθριξ, τριχος, harthaarig, Arist. Physiogn. 2, gen.an. 5.3.