σκληροδίαιτος
σκληροδίαιτος, of a hard, austere way of life
σκληρο-δίαιτος [ῐ], ον,
- of a hard, austere way of life, Ph. 2.163.
σκληρο·δίαιτος, ος, ον, qui a un genre de vie dur, Phil. 1, 640, 660 ; 2, 163.
Étym. σκλ. δίαιτα.
σκληροδίαιτος, von harter, strenger, kümmerlicher Lebensart, bes. in Kost und Kleidung, βίος Philo.