στάθμα
στάθμα, finishing line
στάθμα (-ας, -ᾳ, -αν.)
- a finishing line met. καίπερ ἐφαμερίαν οὐκ εἰδότες οὐδὲ μετὰ νύκτας ἄμμε πότμος ἅντινʼ ἔγραψε δραμεῖν ποτὶ στάθμαν N. 6.7
- b measuring line met. στάθμας δέ τινος (τινες coni. Sheppard) ἑλκόμενοι περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ P. 2.90
- c rule met. πόλιν Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσε P. 1.62 Ὕλλου τε καὶ Αἰγιμιοῦ · τῶν μὲν ὑπὸ στάθμᾳ νέμονται I. 9.4 τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα (to the standard of what is due to a father, Gildersleeve) P. 6.45