σταθμητός
σταθμητός, to be measured
σταθμ-ητός, ή, όν,
- to be measured, ἐμοὶ οὐδὲν σ. ‘I am nothing to judge by’, Pl. Chrm. 154b, cf. Poll. 4.93; οὔτε πλῆθος οὔτε μέγεθος σ. Arr. Peripl.M. Eux. 8, cf. Fr. 166 J.
σταθμητός, ή, όν :
1 qui peut être réglé, Plat. Charm. 154b ||
2 qu’on peut mesurer, Arr. (Suid.).
Étym. vb. de σταθμάω.
σταθμητός, adj. verb. von σταθμάω, gemessen, wonach man sich messen darf, ἐμοὶ μὲν οὖν οὐδὲν σταθμητόν, nach mir darf man sich freilich nicht richten, Plat. Charm. 154b.
σταθμητός, ή, όν
σταθμάω
- to be measured, Plat.