στενόβρογχος
στενόβρογχος, narrow-throated
στενό-βρογχος, ον,
- narrow-throated, κεράμιον Arr. Epict. 3.9.22.
στενό·βρογχος, ος, ον, au col étroit, en parl. d’un vase, Arr. Epict. 3, 9, 22.
Étym. στ. βρόγχος.
στενόβρογχος, mit engem Schlunde ; ἀγγεῖα, Gefäße mit engem Halse, Arr. Epict. 3.9.