στενάχω
στενάχω, to sigh, groan, wail
- groan, sigh, wail, freq. in Hom., ἁδινὰ σ. Il. 24.123, al.; βαρέα σ. 8.334, al.; βαρὺ σ. Od. 8.95, 534; μεγάλα (as v.l. for βαρέα) 4.516, 23.317; πυκνὰ μάλα σ. Il. 18.318, 21.417; also in Trag. (lyr.), as S. El. 141; πατρός (dub. l.) ib. 1076: metaph. of the roar of torrents, Il. 16.391 (Med. of the loud breathing of horses galloping, ib. 393); θὴρ . . στενάχων βρέμει A.R. 1.1247; στοᾶς στεναχούσης groaning from being overcrowded, Ar. Ach. 548.
- 2 Med. in act. sense, Ep. impf. στενάχοντο Il. 19.301, 23.1, al.
- II trans., bewail, lament, τὴν αἰεὶ στενάχεσκε 19.132, cf. Callin. 1.17; so in Trag. (lyr.), τὸ παρόν . . πῆμα στενάχω A. Pr. 99 (anap.), cf. E. Ph. 1551 (lyr.), al.:—Med., τοὺς δὲ στενάχοντο Od. 9.467. Cf. στεναχίζω, στοναχέω.
1. intrans. (act. en med.) zuchten, kreunen, steunen, jammeren; vaak met adv. acc.:
2. met acc. bejammeren, weeklagen om, beklagen:
1) durch Nachahmung des Naturlauts ach ! (ἄχος) verlängerte Nebenform für στένω, stöhnen, seufzen ; Hom. vrbdt ἀδινά, βαρέα, μεγάλα, πυκνὰ μάλα στεν., u. braucht auch das med. in der Bdtg des act., Il. 19.301, 23.1 u. sonst ; auch vom Brausen der Waldbäche und vom Schnauben laufender Rosse, Il. 16.391, 393, ἀεὶ στενάχουσα, Soph. El. 139, vgl. 1065, Eur. Phoen. 1546 ; στοᾶς στεναχούσης, Ar. Ach. 522. von der Menschenmenge, ertönen, wiederhallen, od. wie στένω übh. voll sein.
2) trans., beklagen, τὴν ἀεὶ στενάχεσκε, Il. 19.132 ; auch im med., τοὺς δὲ στενάχοντο γοῶντες, Od. 9.467 ; τὸ παρὸν τό τʼ ἐπερχόμενον πῆμα στενάχω, Aesch. Prom. 99.
[στένω, στείνω.]
3 sing. pa. iterative στενάχεσκε Il. 19.132.
(ἀνα-, ἐπι-)
- 1
To groan or moan : βαρὺ στενάχων Il. 1.364. Cf. Il. 8.334, Il. 18.70, 318, Il. 21.417, Il. 24.123, 639, etc. : Od. 4.516, Od. 5.429, Od. 7.274, Od. 9.306, 415, Od. 14.354, etc.
In mid. Il. 19.301 = Il. 22.515 = Il. 24.746, Il. 19.338, Il. 22.429, Il. 23.1, Il. 24.722 : Od. 10.55.
Of the roaring of a beast Il. 16.489.
Of the roaring of rushing water Il. 16.391.
Of the rushing sound of horses in rapid motion.
In mid. : ὣς ἵπποι μεγάλα στενάχοντο θέουσαι Il. 16.393.
- 2
To mourn for, lament, bewail.
In mid. : τοὺς στενάχοντο γοῶντες Od. 9.467.
To recall with grief the doings of (a person), bewail the consequences of his actions : Ἄτην αἰεὶ στενάχεσκεν Il. 19.132.
- 1
- Ito sigh, groan, wail, Hom.: so in Mid., Il., Aesch., Soph.:—metaph. of the roar of torrents, Il.; the loud breathing of horses galloping, Il.; στοᾶς στεναχούσης groaning from being overcrowded, Ar.
- IItrans. to bewail, lament, Il., Aesch.; so in Mid., Od.
-
…ἔα ἀμφὶς ἐκείνων. ἔνθʼ ἀναβάς, ὅθι τε δρίος ἦν πολυανθέος ὕλης, κείμην πεπτηώς. οἱ δὲ μεγάλα στενάχοντες φοίτων · ἀλλʼ οὐ γάρ σφιν ἐφαίνετο κέρδιον εἶναι μαίεσθαι προτέρω, τοὶ μὲν πάλιν αὖτις ἔβαινον νηὸς ἔπι γλαφυρῆς…
Homer, Odyssey
-
…Ἀχαιοὶ παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες. τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπʼ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θʼ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς · ὃ δέ τʼ…
Homer, Iliad
-
…Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ · ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα · ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς…
Homer, Iliad
-
…ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλε Μαλειάων ὄρος αἰπὺ ἵξεσθαι, τότε δή μιν ἀναρπάξασα θύελλα πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα, ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιήν, ὅθι δώματα ναῖε Θυέστης τὸ πρίν, ἀτὰρ τότʼ ἔναιε Θυεστιάδης Αἴγισθος. ἀλλʼ ὅτε…
Homer, Odyssey
-
…οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί με φυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε, μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον. ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν, ἐᾶτέ μʼ ὧδʼ ἀλύειν, αἰαῖ, ἱκνοῦμαι. ἀλλʼ…
Sophocles, Electra
-
…δʼ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργʼ ἀνθρώπων · ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι. Πάτροκλος δʼ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐδὲ πόληος εἴα ἱεμένους…
Homer, Iliad
-
…τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης. ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον · Γλαῦκε πέπον…
Homer, Iliad
-
…πάντας ἀᾶται. ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας · τάχα δʼ ἵκετο ἔργʼ ἀνθρώπων. τὴν αἰεὶ στενάχεσχʼ ὅθʼ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων. ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δʼ αὖτε μέγας…
Homer, Iliad
-
…ἄρʼ ἔφαν ἀπιόντες, ἐμὸν δʼ ἐγέλασσε φίλον κῆρ, ὡς ὄνομʼ ἐξαπάτησεν ἐμὸν καὶ μῆτις ἀμύμων. Κύκλωψ δὲ στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσι χερσὶ ψηλαφόων ἀπὸ μὲν λίθον εἷλε θυράων, αὐτὸς δʼ εἰνὶ θύρῃσι καθέζετο χεῖρε πετάσσας ,…
Homer, Odyssey
-
…, οὐδέ πω αἶσα φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι ἤην, ἀλλά μιν αὖτις ἀναρπάξασα θύελλα πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα · ἠδʼ ὡς Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην ἀφίκανεν, οἳ νῆάς τʼ ὄλεσαν καὶ ἐϋκνήμιδας ἑταίρους πάντας · Ὀδυσσεὺς δʼ οἶος ὑπέκφυγε…
Homer, Odyssey