συμφυτικός
συμφυτικός, causing to unite
συμφῠτ-ικός, ή, όν,
- causing to unite, c. gen., Olymp. in Mete. 275.2; φάρμακον Gal. 10.347.
- 2 tending to close up, of a wound, Arist. Pr. 863a15.
συμφυτικός, ή, όν [φῠ] propre à rapprocher, à unir, Arstt. Probl. 1, 33.
Étym. συμφύω.
συμφυτικός, ή, όν, das Zusammenwachsen, Zuwachsen befördernd, Medic.