συμφύρω

συμφύρω [ῡ], aor. 2 Pass. συνεφύρην [ῠ] J. BJ 2.8.10: fut. Pass. συμφῠρήσομαι Sch. Pi. N. 1.100: most freq. in pf. part. Pass.:—

• knead together, σ. εἰς ἕν Pl. Phlb. 15e: mostly Pass., σ. κόμμι αἵματι Dsc. 2.24 (as v.l. for -αμένον) ; αἷμα συμπεφυρμένον πυρί E. Med. 1199; πλούτῳ . . πάντα συμπεφ. Pherecr. 108.1; ἡδοναὶ συμπεφ. λύπαις Pl. Phlb. 51a; ψυχὴ συμπεφ. μετὰ κακοῦ Id. Phd. 66b; βιοτὴ . . πολλῇσι κηρσὶ συμπεφυρμένη Democr. 285.
• • • 2 mess up, disfigure, πληγαῖς συνέφυρε πρόσωπον Theoc. 22.111; αἵματι συνεπέφυρτο τὴν κεφαλήν Plu. Fab. 16: metaph., confuse, confound, Phld. Vit. p.27 J.; τὴν πόλιν συμπεφ. ταῖς οἰκήσεσιν built without plan, Plu. Cam. 32.

συμφύρω, mit einander od. durcheinander kneten, mischen ; αἷμα συμπεφυρμένον πυρί, Eur. Med. 1199 ; εἰς ἕν, Plat. Phil. 15e ; ἕως ἂν ξυμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ἡ ψυχὴ μετὰ τοῦ τοιούτου κακοῦ, Phaed. 66c ; συμπεφυρμένος ὁμοῦ λύπαις, Phil. 51a ; Sp.; beflecken, πλαγαῖς πᾶν συνέφυρε πρόσωπον, Theocr. 22.110 ; ἀλλοφύλῳ συμφυρέντες, Jos. Uebh. gänzlich in Verwirrung bringen.

συμφύρω perf. pass. -πέφυρμαι

• to knead together: beat black and blue, Theocr.:—Pass., Eur.; ψυχὴ συμπέφυρται μετὰ τοῦ κακοῦ Plat.