σύμφυρτος
σύμφυρτος, commingled, confounded
σύμφυρ-τος, ον,
- commingled, confounded, E. Hipp. 1234.
σύμφυρτος, ος, ον, confondu, confus, brouillé, Eur. Hipp. 1234.
Étym. συμφύρω.
σύμφυρτος, durcheinander geknetet, verwirrt, σύμφυρτα ἦν ἅπαντα Eur. Hipp. 1234.
σύμφυρτος, ον,
- commingled, confounded, Eur. from συμφῡρω