ταραχωδῶς Save Bailly 2024 ταραχωδῶς [ᾰᾰ] adv. avec trouble, Isocr. 236a ; Dém. 1477, 7, etc. || Sup. ταραχωδέστατα, Isocr. 148b. Étym. ταραχώδης.