Logeion | ταρβαλέος

ταρβᾰλέος, α, ον, (τάρβος)

affrighted, fearful, h.Merc. 165, S. Tr. 957 (lyr.); τ. δάκρυα tears of distress, Max. 331.
- II fearful, terrible, λέων Nonn. D. 25.191; Ζεύς ib. 434.

ταρβαλέος, α, ον [βᾰ]

I pass. :

1 timide, craintif, Hh. Merc. 165 ||

2 effrayé, Soph. Tr. 957 ||

3 causé par la crainte, Max. π. κατ. 331 ||

II act. terrible, Nonn. D. 25, 191.

Étym. τάρβος.

ταρβαλέος, erschrocken, furchtsam ; H.h. Merc. 165 ; Soph. Trach. 953.

ταρβαλέος ταρβᾰλέος, η, ον,

Menu