τάρβος

τάρβ-ος, εος, τό,

• alarm, terror, Il. 24.152, S. OT 296, etc.; περίφοβόν μʼ ἔχει τ. A. Supp. 736 (lyr.); ἐν χρόνῳ ἀποφθίνει τὸ τ. Id. Ag. 858; ἀμφὶ τάρβει Id. Ch. 547; ζωπυροῦσι τ. folld. by acc. of persons feared (cf. δέος I), Id. Th. 290 (lyr.).
• • • 2 awe, reverence, τινος for one, Id. Pers. 696 (lyr.).
  • II an object of alarm, a fear or alarm, ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι; S. El. 412; πόλει τάρβος ἦσθα E. Ba. 1310.--Poet. word, rare in Prose, as Aret. SD 1.6, Plu. QConv. 2.666b. (Cf. Skt. tarjati ‘threaten’, Lat. torvus.)

τάρβος, εος, τό, Schrecken, Furcht ; μηδέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσί, μηδέ τι τάρβος, Il. 24.152, 181 ; Aesch. Spt. 271 ; περίφοβόν μʼ ἔχει τάρβος, Suppl. 736, u. öfter ; ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι ; Soph. El. 404 ; οὕτω δὲ τάρβους ἐς φόβον τʼ ἀφικόμην, Eur. Phoen. 361. Vgl. noch über die Ableitung Plut. Superst. 3.

τάρβος

τό.

Fear, alarm Il. 24.152, 181.

τάρβος , εος: fear, dread.

τάρβος, ος, εος, τό,

• • Ifright, alarm, terror, Il., Trag., etc.
  • • 2awe, reverence, τινός for one, Aesch.
  • IIan object of alarm, a fear, alarm, Soph., Eur.