ταρβέω
ταρβέω, to be frightened, alarmed, terrified
- to be frightened, alarmed, Il. 2.268, al.; θάρσεο . . φρεσί, μηδέ τι τάρβει Il. 24.171, cf. 21.288, Od. 7.51, 18.331; οὐδέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται nor feels fear, neither turns to flight, Il. 21.575, cf. E. Ph. 361; τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην Il. 1.331; πῶς δʼ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδʼ ἐκρίπτων ἔπη; A. Pr. 932, cf. 898 (lyr.), Pers. 685; τὸ ταρβοῦν a state of fear, E. Or. 312; μή με ταρβήσας προδῷς from fear, S. Ph. 757; ταρβήσασʼ ἔχω Id. Tr. 37; τεταρβηκώς fearstricken, E. IA 857 (troch.); τ. φόβῳ S. Tr. 176, E. HF 971; τ. μὴ . . Od. 16.179, S. OT 1011, Tr. 297, etc.; τ. ἀμφʼ αὐτῷ μή . . A.R. 3.459; τ. εἰπεῖν E. Ba. 775.
- II c. acc., fear, dread, ταρβήσας χαλκόν Il. 6.469; πληθύν 11.405; τίς κέ σʼ ἔτʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν 17.586, cf. A. Pr. 960, Th. 35, S. Tr. 723, Theoc. 21.62, etc.
- 2 stand in awe of, revere, σέβας, χρησμούς, A. Eu. 700, 714, cf. S. OC 292.-- Poet. word, rare in Prose, as Epicur. Ep. 3p.62U., Pl. Ax. 370a, Plu. Ant. 39.
1. bang zijn (voor), vrezen:
2. ontzag hebben voor:
(ὑπο-)
- 1
To be in fear or terror, be frightened, terrified, alarmed: ταρβήσαντε στήτην (struck with terror) Il. 1.331, οὐ τάρβει Il. 4.388. Cf. Il. 2.268, Il. 5.286=Il. 11.384, Il. 10.374, Il. 12.46, Il. 13.285, Il. 15.280, Il. 20.262, 283, 380, 430, Il. 21.288, 575, Il. 24.171: Od. 7.51, Od. 16.179, Od. 18.331 = 391.
- 2
To fear, dread, feel terror or alarm at: χαλκόν Il. 6.469. Cf. Il. 11.405, Il. 17.586.
- 1
- 1be afraid of ἐμπείρων δέ τις ταρβεῖ προσιόντα νιν καρδίᾳ περισσῶς (sc. πόλεμον) fr. 110.
- Iintr. to be frightened, alarmed, terrified, Hom.; τ. φόβῳ Soph., Eur.:— absol. to shew fear, Il., Aesch.; τὸ ταρβεῖν a state of fear, Eur.; μή με ταρβήσας προδῷς from fear, Soph.; τεταρβηκώς fear-stricken, Eur.
- IIc. acc. to fear, dread, Il., Aesch., etc.
- 2to stand in awe of, revere, Aesch.
-
…ἡ μὲν ἄρʼ ὣς ἔρξασα πάλιν κίεν · αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἤϊεν ἐς κλισίην · θάμβησε δέ μιν φίλος υἱός, ταρβήσας δʼ ἑτέρωσε βάλʼ ὄμματα, μὴ θεὸς εἴη, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · ἀλλοῖός μοι, ξεῖνε…
Homer, Odyssey
-
…ὀφειλέτης ἔτι ; εὔφημα φώνει. τοῖς ἀκούουσιν λέγε. σὺ δʼ οὐχὶ πείσει ; πόλλʼ ἄγαν ἤδη θροεῖς. ταρβῶ γάρ, ὦναξ. οὐ ξυνέρξεθʼ ὡς τάχος ; πρὸς θεῶν, μαλάσσου. μῶρά μοι δοκεῖς φρονεῖν, εἰ…
Sophocles, Ajax
-
…, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον · ἆσσον ἴθʼ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθʼ ἵκηαι. τὸν δʼ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ · Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν…
Homer, Iliad
-
…δρᾷς. πῶς, ὦ γεραιέ ; πρὸς θεῶν δίδασκέ με. εἰ τῶνδε φεύγεις οὕνεκʼ εἰς οἴκους μολεῖν. ταρβῶν γε μή μοι Φοῖβος ἐξέλθῃ σαφής. ἦ μὴ μίασμα τῶν φυτευσάντων λάβῃς ; τοῦτʼ αὐτό, πρέσβυ, τοῦτό…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…; πότνιαι ; Μοῖραι, λεχέων Διὸς εὐνά τειραν ἴδοισθε πέλουσαν · μηδὲ πλαθείην γαμέτᾳ τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ. ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν εἰσορῶσʼ Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν δυσπλάνοις Ἥρας ἀλατείαις πόνων. ἐμοὶ δʼ ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, ἄφοβος…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…. ἕρποντι φωνεῖς ἢ λελειμμένῳ λόγων ; καὶ δὴ κομίζει προσπόλων ὅδʼ ἐγγύθεν. αἶρʼ αὐτόν, αἶρε δεῦρο · ταρβήσει γὰρ οὒ νεοσφαγῆ που τόνδε προσλεύσσων φόνον, εἴπερ δικαίως ἔστʼ ἐμὸς τὰ πατρόθεν. ἀλλʼ αὐτίκʼ ὠμοῖς αὐτὸν ἐν…
Sophocles, Ajax
-
…δʼ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον · οὐδʼ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς. τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδʼ ἐρέοντο · αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε…
Homer, Iliad
-
…ἦτορ ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι. ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐδέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ · εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν, ἀλλά τε…
Homer, Iliad
-
…ἔγχος σμερδαλέῳ · μέγα δʼ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ. Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ ἔσχετο ταρβήσας · φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐδʼ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ…
Homer, Iliad
-
…πάντα διαμπερὲς εἵνεκα σεῖο, οἳ πρὶν ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας, αἷς ποτε πάντας ἀθανάτους συνέμιξα καταθνητῇσι γυναιξί, τάρβεσκον · πάντας γὰρ ἐμὸν δάμνασκε νόημα. νῦν δὲ δὴ οὐκέτι μοι στόμα χείσεται ἐξονομῆναι τοῦτο μετʼ ἀθανάτοισιν, ἐπεὶ…
NA, Homeric Hymns